Najnowsze badania osób uzależnionych od hazardu wskazują, że istnieją cztery fazy uzależnienia. Pierwsza, bardzo często mylona z uzależnieniem, wskazuje na okazjonalne granie połączone z niewielkimi wygranymi. Niewielkie wygrane wzbudzają fantazję oraz myśli o wielkiej wygranej. Uzależniony o swoich wygranych opowiada w bardzo optymistyczny sposób, wykładając coraz to większe pieniądze. Kolejna faza wprowadza nas w stan prawdziwego uzależnienia, kiedy to chory stawia większe pieniądze prowadząc do częściowych strat, czasem kosztem domu i rodziny. Niewielkie wygrane pokrywają straty, które zaciągane są na poczet następnych. W kolejnej fazie uzależnienia chory próbuje się odseparować od rodziny i przyjaciół zaciągając coraz to większe długi, które przyciągają wierzycieli. Kolejna faza to tylko ciągłe odseparowanie i poczucie beznadziejności oraz braku wyjścia z przysłowiowego dołka. Brak kontroli nad własnych organizmem. Może prowadzić do stanów psychicznych i śmierci. Czasem wtedy jest już za późno na leczenie.

Prowadzenie działalności hazardowej w Polsce jest podyktowane ustawą z dnia 29 lipca 1992 roku o grach i zakładach wzajemnych. Ustawa ta określa także katalog gier hazardowych jakie są w Polsce dozwolone. Określa także miejsca i warunki ich urządzania. W polskim, ustawowym katalogu gier zamieszczone są: gry liczbowe, loterie pieniężne, wideoloterie, gra telebingo, loterie fantowe, gry cylindryczne (w tym ruletka), gry w karty: blackjack, poker, baccarat, gry w kości, gra bingo pieniężne, gra bingo fantowe, loterie promocyjne, loterie audiotekstowe, zakłady wzajemne polegające na odgadywaniu wyników sportowego współzawodnictwa ludzi lub zwierząt (totalizator), zakłady wzajemne polegające na odgadywaniu zaistnienia różnych zdarzeń (bukmacherstwo), gry na automatach, gry na automatach o niskich wygranych. Obecnie w Polsce nie są objęte ustawą gry internetowe tzw. e-hazard, gdyż niedozwolona jest gra za pieniądze przez Internet. Podobno w Sejmie toczą się rozmowy o legalizacji internetowej sfery hazardowej.